Ik toetste "Godelieve" in en tot mijn verbazing kwam er een hele leuke site, inclusief verhalen en de herinneringen en tranen kwamen weer naar boven.

Namen ben ik vergeten, misschien Aleta Groenen (breide veel), Kees Kapiteins? Ik was een eenling en ging met weinig andere kinderen om. Zoals bij velen was ook voor mij Godelieve een periode waar ik nooit over sprak. Ik voelde me ontheemd. Na een week in 't ziekenhuis gelegen te hebben, werd ik rechtstreeks naar Goirle gebracht. Er werd even gestopt bij een speelgoedwinkel om een Bella-pop te kopen. Die kreeg ik van mijn oma die mee was gegaan.

Wat heb ik die pop gekoesterd. Ik herken nu nog de geur ervan. Ik ging naar de Bambi en kreeg mijn eigen bedje, beker en tandenborstel en een haakje voor mijn handdoek. Ik had nr. 56, al mijn kleding stond er vol mee. Mijn kleren werden netjes in een kast gelegd en mijn moeder en oma moesten weer vertrekken. Ik mocht daar slapen. "Hoe lang", dat heeft niemand mij ooit verteld. De volgende ochtend kwamen ze me niet halen, de dag erop nog niet. Iedere dag wachtte ik, er gebeurde niets en er werd ook niets uitgelegd! Geen bezoek, geen telefoontje, niets. Ook ik dacht dat mijn familie me weg had gestopt omdat ik in mijn broek poepte. Ik had een eigen speelgoedkist en maakte altijd van de gordijnen en de stoel een tent en verstopte me daar, zodat niemand me zag. Gezamelijk eten aan de tafel, alles opeten, schoenen poetsen, ieder had een taakje. Allemaal hetzelfde bloempottenkapsel. Kort. Modeshows van zelfgemaakte kleding van krantenpapier. Sinterklaastijd was leuk, zelf van ligadozen een schoorsteen bouwen en beplakken. Een boon in de soep vinden om daarna een van de drie koningen te mogen zijn. De kerkdiensten, de biechten die ik verzon. De wierook waar ik met kerstmis ziek van werd. Juffrouw Corrie die me regelmatig met de fiets moest gaan zoeken, als ik weer heimwee had en weggelopen was. En nog steeds geen ouders te bekennen. Later even op zondagmiddag. We gingen wandelen over de weidse landerijen in de buurt. In de zomer liepen we naar het zwembad in Goirle. Ook hebben we in een patronaat in Goirle een toneelstuk mogen bijwonen. De vakanties waren ook wel leuk en het fort was ook voor mij erg speciaal. En het standbeeld: "dikke moeder met kind", zei ik altijd.

Ik was ervan overtuigd dat mijn ouders me niet meer wilden, maar opeens werd ik gehaald en mocht een paar dagen mee naar zee met hen. Vreemd, er was een afstand. Weer werd ik teruggebracht. Later namen ze me zondagmiddags mee op bezoek naar mijn oma, maar niet naar huis. Dat was waarschijnlijk in die tijd het beleid. Gelukkig is dat nu wel anders! De knutselkelder ken ik ook nog wel. We brandden suiker en die werd op een soort onderzetters gegoten. Daarna konden we die heerlijk eraf snoepen. Snoep werd ook altijd gedeeld. En kleien, dat doe ik nu nog erg graag. Ik heb ook even in een bijklasje in het hoofdgebouw gezeten. Een lange smalle ruimte.

Na maanden mocht ik naar huis. Op Sinterklaasavond. Er stond een fiets voor me klaar, maar ik besefte niet dat die voor mij kon zijn. Noemde mijn moeder "mevrouw" en mijn broertje en zusje waren ineens groter geworden. Ik vond ze niet meer leuk. Zij hadden thuis mogen wonen en ik moest weg. Dat heeft nog jaren door mijn hoofd gespeeld. Later hebben we er veel over gesproken en is er begrip bij mij gekomen. Ik heb nu een geweldige band met mijn moeder en zus. Mijn broer is inmiddels overleden.
Dr. van Zaane, Zr. Keesom, ze hebben alleen het beste voorgehad met iedereen, door de jaren heen is er gelukkig veel veranderd en worden kinderen steeds ingelicht over hoe, wat en waar.
Naam:
Geboorteplaats:
Geboortejaar:
Periode in Godelieve:
Huisjes:
Gezinssituatie:



Beroep:
Gemma Sebregts
Tilburg
1958 (5 juli)
1964 en 1965
Bambi en Filistijnen
Heb een hele lieve partner, ben moeder van twee dochters en een zoon, 27, 25 en 22 jaar, en oma van drie kleinkinderen, 4, 3 en 1 jaar.

Heb gewerkt in de gezondheidszorg en horeca, heb een eigen zaak gehad.
beveiligd mailadres: verander _at_ door @ in je mailprogramma
Terug naar verhalen-index
Foto van mijn zusje (blond) en ik (donker)
Terug naar verhalen-index
Naar bovenzijde pagina
beveiligd mailadres: verander _at_ door @ in je
mailprogramma