Toen ik een jaar of 6 was, werd mij verteld dat ik een tijdje naar een ander huis ging waar ook nog andere kindjes woonden en dat ik dan gauw 'beter' werd. Ik moest beter gaan eten en niet
meer in bed plassen.
                                                                   
beveiligd mailadres: verander _at_ door @ in je mailprogramma
beveiligd mailadres: verander _at_ door @ in je mailprogramma
Ellen Beljaars
Breda
1959 (18 november)
Juni 1965- November 1968
Kangeroe en Donald Duck
Dussen
Getrouwd, 3 kinderen van 23, 21 en 13 jaar
Administratie en afwerking van eigen grafisch bedrijf in Sleeuwijk
Naam:
Geboorteplaats:
Geboortejaar:
Periode in Godelieve:
Huisjes:
Huidige woonplaats:
Gezinssituatie:

Beroep:
  de Donald Duck zoals die eruitzag voor de verbouwing
Nou wat betreft dat beter worden, bleek na 21 jaar dat niet ik maar mijn ouders, vooral mijn vader, beter moesten worden, maar enfin!

Ik naar 'Goirle' toe en werd daar net voor de grote vakantie in een klas gezet, waar ik niets van begreep. Ik zie mezelf nog zitten met allerlei vragen. Maar goed, het zou maar een paar weken zijn.
Terug naar verhalen-index
Naar bovenzijde pagina
Terug naar verhalen-index
  Voorgoed op 12 november 1968 !
Samen met Marie-Louise (links) op de foto
Ik werd geplaatst in de Kangoeroe, nu blijkt dus dat iedereen zowat daar begon.
Daarna werd ik geplaatst in de Donald Duck.
Twee slaapzalen voor de jongens en de meisjes apart met douchegelegenheid. Bij de zaal was een slaapkamer voor de juf die dan 's nachts bleef.
Ik lag eerst onder het raampje van de rustkamer en daarna bij de douche om de hoek.

Als de juf 's avonds 'bezoek' kreeg van een vriendje gluurden we door de gordijnen als die niet helemaal goed gesloten waren; reuze spannend!
Als ze je betrapte moest je in de rustkamer in het hoekje gaan zitten met je rug naar hen toe.
Op zondag moesten we een brief naar huis schrijven, ik had speciaal postpapier hiervoor.
Deze brieven heeft mijn moeder bewaard en ook de brieven die van hen ontving. Ook kreeg ik boekjes van Wipneus en Pim en die werden dan tijdens de rust voorgelezen. De hele serie heb ik daar verzameld, want die paar weken werden uiteindelijk 3 jaar.
op de Paddestoel
Als er bezoek kwam, mochten we niet naar familie gaan, dus dan werd een uitje naar bijvoorbeeld de kermis of  de dierentuin in Tilburg gepland door mijn ouders. Weet nog dat we naar de Chinees gingen in Tilburg en dat ik daar kroepoek wilde hebben?!

Ik had een goede vriendin; Mary San-
ders en later, toen zij voorgoed was, Marie-Louise.
Ze waren allebei veel groter dan mij, maar ik was ook maar een uk.

Het leukste vond ik de knutselmidda-
gen in ene kelder of zo?
Als er iemand jarig was mochten we lollies maken, ben alleen recept kwijt!
Ik heb het nog wel eens geprobeerd maar het lukte nooit meer.
Was met suiker en boter smelten.
Ook deden we kleien en heel de familie heeft volgens mij een asbak of suikerpotje gekregen van me!
En we soldeerden ringetjes? Met de achterzijde van een punaise erop als steentje?

Wat ik me nog goed herinner is dat we regelmatig van die rode drankjes kregen tegen wormen! Leek wel bloed wat we moesten opdrinken.

En wat me ook al die jaren waren bij is gebleven zijn die verschrikkelijke eetmomenten.

Op maandagochtend altijd smeerkaas op brood; 's mid-
dags bietjes met rookworst of tuinbonen met gekookte ham erdoorheen.
En at je het niet op, dan kreeg je het 's avonds weer terug maar dan koud! Daarna pas brood.
Met mijn vriendin Mary Sanders (links)
Ik weet nog dat ik met Marie-Louise 'weggelopen' ben. We hadden ons verstopt in het fort, omdat we 's avonds die tuinbonen terug zouden krijgen.
We werden uiteraard gevonden en moesten toen op bed ons bord leegeten.
Wij alles in een krant gestopt en in de prullenbak gedaan.
Zullen ze wel gemerkt hebben, denk ik nu; maar toen hadden we het voor elkaar in ieder geval.
Geen tuinbonen!
  ik op het fort
In een latere periode werd de Donald Duck verbouwd. We verbleven overdag in een houten gebouw en slapen deden we in de ziekenverblijven en op de gang.

Ik weet ook nog dat we veel spelletjes deden vooral mens-erger-je-niet met zon klikklak dobbelsteen. Die was volgens mij van Eric of zo, een grote lange jongen bij ons.
Heb nog steeds een spelletjes-tic.
Toen ik voorgoed ging, mocht ik nog even juf Prinsen gedag gaan zeggen. Maar: snel terug want je vader en moeder komen zo!
Wel; ik gewoon in de klas gaan zitten en niks gedag zeggen: ik wilde liever blijven dan naar huis.
Toch naar huis en pas na 21 jaar er achter gekomen waarom ik naar 'Goirle' moest.
De huisarts stuurde na een verhuizing de gegevens door naar mijn thuisadres i.p.v. naar de nieuwe huisarts.
Dat was een schok, maar vooral voor mijn vader.
Het geheim van de familie was nu onthuld en hij wilde en niets van weten.

Groeten, Ellen Beljaars.
de Donald Duck op schoolreis naar de Efteling