Het meisje Godelieve kwam omstreeks het jaar 1050 ter wereld op het slot Londresfort bij Boulogne-sur-Mer in het huidige Frankrijk. Zij was van adel; haar vader was Heinfried, heer van Wierre-Effroy; haar moeder heette Odgiva.
Zij werd uitgehuwelijkt aan Bertolf, zoon van de kasteelheer van Gistel. Het was geen gelukkig huwelijk; al op de bruiloft haatte hij Godelieve en, eenmaal in Gistel, werd deze haat gedeeld met haar schoonmoeder.
Terug naar Godelieve-beginpagina
De schokkende en wrede dood van Godelieve
Votiefkaars Godelieve van Gistel
Zij werd opgesloten, uitge-
hongerd en mishandeld door haar schoonfamilie, maar wist te ontsnappen en naar haar vader in Bou-
logne-sur-Mer te vluchten.
Nadat deze Bertolf op zijn verantwoordelijkheden aan-
sprak en dreigde om hem en zijn familie over te dra-
gen aan de autoriteiten, veinsden zij spijt en keerde Godelieve terug naar Gis-
tel.

Helaas voor kort. Op 6 juli 1070 werd zij, amper twintig jaren jong, door bedienden van Bertolf op de neerhof gewurgd met een halsdoek. Daarna werd haar ontzielde lichaam in een poel geworpen.
de legende van de kraaien; zij gehoorzamen Godelieve
Godelieve verschijnt met de naadloze hemden aan de knecht
Op de zevende juli werd zij begraven in de Gistelse kerk. De rechterbeuk van het kerkgebouw is nog steeds aan Godelieve gewijd.

Godelieve was bijzonder geliefd bij de bevolking. Ze heeft er alles aan gedaan om haar huwelijk te redden. Ook hielp ze de armen en verschoppelingen onder de bevolking zoveel als mogelijk was.
Na haar dood begonnen de mensen haar te zien als een heilige. Bertolf kwam tot inkeer en trok op bedevaart naar Rome als boetedoening.
Eenmaal terug in Gistel hertrouwde hij met een zekere Ripsim.
Uit dit tweede huwelijk kwam een dochtertje voort; Edith, maar het kind werd blind geboren. Ze werd echter genezen na een ogenwassing met water uit de poel waarin de vermoorde Godelieve was geworpen.
Door dit wonder bekeerde Bertolf zich oprecht. Hij ging mee op kruistocht en trad toe als mon-
nik in de abdij van de Groenberg in Sint-Winoks-
bergen, het huidige Bergues in Frans-Vlaanderen.
Zijn dochter Edith richtte in Gistel de Benedictij-
ner abdij Ten Putte op.

Omstreeks 1080 zond de bisschop van Noyon-
Doornik de Benedictijner geschiedsschijver Drogo van de abdij van Sint-Winoksbergen, om nauw-
keurig het korte aardse bestaan van Godelieve te beschrijven. Pater Drogo was op hoge leeftijd, maar besteedde drie jaar in Gistel en omgeving om nauwgezet de "Vita Godeliph" (Leven van Go-
delieve) te schrijven.
Het is op grond van deze "Vita Godeliph", later aangevuld door de monnik Anonymus Ghistel-
lensis van de abdij Sint-Andries, dat bisschop Radboud II op 30 juli 1084 naar Gistel komt om
Godelieve heilig te verklaren. Bij deze plechtigheid zijn hoogwaardig-
heidsbekleders aanwezig zoals gravin Gertrude van Saksen, echtgenote van graaf Robrert de Fries, abt van de abdij van Sint-Winoksbergen. Ook zijn er talrijke geestelijken aanwezig.

Om het korte bestaan van Sint-Godelieve zijn veel legendes verweven.
Zoals de waterpoel waarin Edith het licht in haar ogen verkreeg. Op deze plaats, in de door haar op deze magische plek gestichte en nog steeds bestaande benedictijner abdij Ten Putte, staat nu de "mirakelput".

Ook is daar de legende van de kraaien. Als verstotene van Bertolf woonde en werkte zij tussen de horigen. Haar taak was om de kraaien van het land en het pas ingezaaide graan weg te houden. Als ze ter kerke wilde gaan, beval ze de beesten om te verzamelen in een schuurtje totdat zij terug kwam.
Een derde mysterie is dat van het hemd zonder naad.
Na Godelieve's dood stuur-
de Bertolf een knecht naar Gistel met een stuk linnen om daarvan hemden te la-
ten maken bij de kleer-
maker.  Echter, Godelieve verscheen aan de knecht en vroeg hem het linnen. Toen Bertolf de man terugstuur-
de om de hemden op te ha-
len verscheen Godelieve weer en gaf hem de afge-
werkte hemden. Bertolf herkende de hand van Godelieve in de hemden, die bij nadere inspectie geen enkele stiknaad bleken te hebben. Bertolf ging op zoek naar Gode-
lieve maar vond haar uiter-
aard niet. het was de defi-
nitieve aanleiding van zijn bekering.
In de abdij Ten Putte is nog steeds een van deze naadloze hemden te bewonderen.
aankondiging Godelieveprocessie 2007
In Gistel wordt sinds 1984, het jaar waarin de heiligverklaring van Go-
delieve negenhonderd jaar eerder werd herdacht, weer een jaarlijkse Godelieveprocessie gehouden. Deze vindt plaats op de eerste zondag na de 6e juli. Godelieve wordt hierin voorgesteld in adellijke kleding met het vierkronenmotief. Deze staan voor de vier fasen in haar bestaan: maagd, gehuwde vrouw, verstotene en martelares. Ze heeft een hals-
doek om en in haar hand houdt ze een palmtak, symbool voor het martelaarschap.
Naast haar wordt de mirakelput voorgesteld. Soms zit er een kraai op de rand van de put.

De processie is groots opgezet met honderden figuranten. Op de pro-
cessiedag rijdt er voor de bezoekers een treintje tussen Gistel en abdij Ten Putte waar men het hemd zon-
der naad en de mirakelput kan aan-
schouwen. Ook staat daar het Go-
delieve-museum en de Godelieve-zaal.
In Gistel is het op die zondag feest met veel vertier en straattheater.

De dag van de Heilige Godelieve wordt gevierd op 6 juli. Godelieve is de patrones van de kleermakers. Ze wordt aangeroepen bij keelziekten en echtelijke ruzies. Ook richten mannen met een boze schoonmoe-
der zich tot haar. Het water uit de Mirakelput heeft na al die jaren nog steeds een helende werking bij oogkwalen.



(bronnen: Dienst voor Toerisme te Gistel, Abdij Ten Putte, Wikipedia. Met dank aan Ellen Beljaars voor de tip, foto's en folders.)
Foto's van Gistel en de Godelieveprocessie 2007
Brochure van de Abdij Ten Putte
Toeristische brochure Gistel, stad van Godelieve
Folder met route Godelieveprocessie 2007
Naar bovenzijde pagina
Kan je de PDF-bestanden niet lezen? Download gratis Adobe Reader