Terug naar Godelieve-beginpagina
Tegenwoordig is de jeugdzorg een open aangele-
genheid.
De huisarts, de ouders, de zorginstelling en op de eerste plaats het kind zelf worden hierin van-
af het begin betrokken.
Er zijn dus geen geheimen meer.
Is er een uithuisplaatsing nodig; dan kan het kind eens een paar nachtjes komen logeren om de sfeer te proeven.
"Waarom moest ik naar Godelieve ?"
Dat is de vraag waarmee vele oud-Godelieve-
naren, met name de oudere generatie, rond-
lopen.
Wat klinkt dat mooi voor de oude generatie Go-
delievenaren.
De openbaarheid van de kwestie: "Waarom . . "
kwam pas in de loop van de jaren 70 op gang.
Daarvoor was het een zaak tussen de huisarts en de jeugdzorginstantie; vaak de Jeugdpsychiatrische Dienst die aan de basisschool was verbonden, of het Medisch Opvoedkundig Bureau.
De ouders, en zeker het kind zelf, werden hierin nauwelijks betrokken.
Nu zijn wij, de kinderen van toen, volwassen geworden en hebben ons eigen gezin en kinderen.
Maar de vragen blijven. Waarom moest ik naar Godelieve? Wat was er aan de hand? Waarom kon ik niet, net als mijn broertjes en zus-
jes, gewoon thuisblijven?

Hieronder een aantal vragen met antwoorden. Deze zijn gebaseerd op hoe het er bij Godelieve aan toe ging tot in de jaren zeventig.
Per kind kon de situatie en daarmee ook het antwoord op de vragen verschillen.
We hopen je met deze voorbeelden een handvat te geven, zoadat je er toch je eigen antwoorden uit kunt destilleren.

Deze vragen- en antwoordenlijst is tot stand gekomen door samenwerking van de Vrienden van Godelieve met de Stichting Kompaan.
Naar de vragenlijst
Naar bovenzijde pagina